.امروزبه نوعی  آخرین روز از سال 1395 است. روزی که دست تقدیر در تقویم آنرا مزین به سالروز تولد حضرت زهرا (س) نموده است. این تقارن را بی شک باید به فال نیک گرفت و این الگوی همیشه زنده تاریخ را باید بیش از گذشته در زندگی خود ساری و جاری سازیم . روزی که هم به یمن میلاد ش روز زن و هم روز مادر ن

.مطبوعات را آنانی که دستی بر سیاست دارند، رکن چهارم دموکراسی نامیده اند و میزان اعتبار هرکشور در عرصه مردم سالاری را درآزادی مطبوعات آن جستجو میکنند. این روزها و با گسترش مطبوعات مجازی که جایگزین مطبوعات کاغذی و سایر رسانه های سنتی شده است ، بیش از گذشته این مهم رخ می نماید که فضاهای مجازی اعتبار و اهمیت زاید الوصفی دارند.این مقدمه موجز را از آن جهت نوشتم تا اشارتی هرچند کوتاه به اهمیت و اعتبار نقش مطبوعات در عرصه دموکراسی داشته باشم.وامابعددیر زمانی است که آستانه تحمل برخی به شدت پایین آمده است ، این"" برخی"" هم قلم بدستان مطبوعات مجازی شهرمان هستند وهم مسوولین معززنگاهی به وضعیت فضای مجازی در اردکان نشان می دهد چندان این رکن چهارم ، نتوانسته است خوب عمل نماید. واین خوب عمل نکردن دو سویه بوده است. یعنی هم اهالی رسانه گاهی قصور کرده اند و هم گاهی مسوولینی که به نوعی خطاب نوشتارهای مجازی بوده اند از نقدی ساده چنان آشفته شده اند که...از احضار و اخطار برخی نویسندگان فضای مجازی گرفته تا تعطیلی صفحات مجازی که در این فضا قلم می زدهمه نشان از ناتوانی ما در مدیریت رکن

این روزها برخی همه جوره بر ساحت مقدس آموزش و پرورش می تازند.چه از آن دوست عزیزی که یک اصل روان شناسی معروف و خلاقیت ساز را دست مایه نقد از روند کاری یک آموزگار در مدرسه ای می کند تا دوست معمم غیر فرهنگی که در جمعی کاملا فرهنگی چنان پنبه زحمات خالصانه معلمین در کلاس و درس و مدرسه را می زند که .......وعجبا که این روزها چنان "" آرامش "" بر ارکان آموزش و پرورش شهر حاکم است که حتی کسی حاضر نمی شود از این عرصه به کلامی دفاع نماید.وشوربختانه تر از همه چیز اینکه برخی از این ترکتازی های در حضور ارشدین این اداره صورت می گیرد.حقیر به عنوان معلمی کوچک از جمع شخیص فرهنگیان شهرم به سهم و زعم خویش اظهار نظرکسانی که خود هرگز حاضر به شنیدن کوچکترین نقد از حوزه کاری و تحصیلی خود نیستند ، محکوم کرده و بلند فریاد میزنم: آموزش و پرورش این شهر صاحب دارد.البته صاحب آن ، جماعت زحمت کش و قاطبه شریف قریب به ۲۰۰۰ فرهنگی است.پس قصور و اهمال برخی را دستمایه نقد تمامی حوزه با شرافت آن نکنید.

از دیروز که خاتم اردکان بدترین باخت خانگی خود را دراین چندسال تجربه کرد، برخی نوک تیز انتقاد خود را بیش از همه بر روی سر مربی نام آشنای آن زوم کرده و هرکس به هر نحو ، تیم را آماج حملات نقد خود قرار داده است.دراینکه بازی دیروز با کاله یکی از بدترین بازیهای سالهای اخیر اردکان بود شکی نداریم اما به گمانم کمی از انصاف به دور است که همه چیز را تمام شده فرض کرده همه را متهم قلمداد کنیم.آنانی که خاک گود ورزش خورده و گردی از ورزش بر سر و روی دارند می دانند که گاهی روز ، روز تیم تو نیست.اما این دلیل بر غرض ورزی و یا خدای نکرده اهمال عمدی سرمربی کادر فنی و برخی از بازیکنان نمی باشد.آقای میرحسینی را همه می شناسیم، پرافتخارترین بازیکن و مربی عرصه توپ و تور استان است.نه نابلد است و نه مغرض فقط دیروز بخت یارش نبود.یادمان نرود سال گذشته در روزهای سختی که آرمان ورزشی داشت و نادر قاضی به دلایلی در کنار تیم نبود، مدیریتهای او تیم را نگه داشت.البته واضح است که کادر خدوم و زحمت کش تیم نشسته و باخت دیروز را تحلیل فنی نمایند تا درس عبرتی برای تیم باشد.والیبال دراین شهر با تماشاگرانش زنده است. تیم را تنها ن

.یک زمانی اردکان سر بر آسمان مطبوعات استان می بالید. چه از حیث کمیت و چه از نظر کمیت ، رتبه ای کم نظیر داشت." آیینه" اش ، آیینه درد و رنج مردم بود و اهالی این شهر با " نفس تازه " اش جان میگرفتند.سالها بود که سیمای معلم اخلاق شهرشان را در " سیمای اردکان " جستجو میکردند و مردمان بامروتش ، " مروت " بر دست "روزها " از سرچشمه " کوثر " حقایق جرعه ای نوش جان می کردند." روز دوم " همچون روز اول پرانرژی بودند و بر خود می بالیدند که در شهری زندگی میکنند که مطبوعاتش ، به همت جمعی بی ادعا ، اما پرتوان ، چشم به چشمان مردمانی دوخته اند که خواننده فهیم نوشتار آنانند. اما اکنون جز خاکستری از آن آتش پر لهیب چیزی برجای نمانده است؟ نمایشگاه مطبوعات امسال در تهران نشان داد که مطبوعات محلی شهرمان دیگر نه رونق سالهای گذشته را دارند، نه توجهی از مسوولین پرادعای شهر میبینند ونه حتی محلی از اعرابواین یعنی مرگ تدریجی فرهنگ یک شهر

از سوی سازمان یونسکو، سومین پنجشنبه از ماه نوامبر هر سال را روز جهانی فلسفه نامیده اند. روزی که بی شک در پاسداشت قداست تعقل می تواند جایگاه قابل عرضه ای را ایفا کند.   فلسفه را چه در معنای عام آن که همان" تبیین عقلانی امور "  باشد جستجو کنیم و چه در معنای خاص که  " علم به احوال موجودات از آن جهت که وجود دارند " ، در هر معنا و مرادی که باشد  ، بی شک با ارزش ترین دانش بشری است زیرا تنها در این دانش است که "" گوهر "" وجودی آدمی و ملاک برتری او بر سایر مخلوقات که همان تفکر باشد ، به بوته ارزیابی گذاشته می شود. آنچه مهم است ، فاصله زیاد احوالات جامعه  تعقل گرا با جوامع احساس گرا ، تعصب گرا و جهل و یا تجاهل گراست. به قول زعیم فلاسفه جهان ، سقراط حکیم ، هیچ فضیلتی برتر از دانش نیست. انتظار می رود تلاش برای ساختن جامعه ای برمدار تعقل گرایی و خردورزی ، از آمال پر شرف انسان عصر مدرنیته باشد اما شوربختانه ، رفتارهایی که این روزها در جوامع بشری هم انجامش زیاد و هم مشتریانش زیادتر ، مشاهده می شود ، به خو

اربعین بیش از هرچیز دیگر یک عمود است تا راه گم نکنیم. نمادی است که بدانیم از عاشورا تا اربعین ، راه را درست آمده ایم یا نهاربعین تبلور شعوری است که از عاشورا شروع شده و به انتهای سبز تاریخ بشریت ختم میشود.تکریم اربعین ، تکریم باورهایی است که باید تا منتهی الیه روح یک مومن رسوخ کرده باشد و باوری ماندگار شده باشد.اربعین ، فصل رسیدن به بلوغی است که جز با پای در وادی معرفت گذاشتن به دست نمی آید.چله عاشورا، اربعینی است که لاجرم باید نهایت طلب یک عاشق پای در راه باشد. راهی که جز به تجدید عهد با آرمانهای والای عاشورا هموار نمیگردد.آریاربعین ، یک عمود است تا جاماندگان عاشورا ، در وادی پرضلالت دنیای یزیدی ره گم نکنند .اربعین ، استمرارشعارهای پرشعور عاشوراست.

امر خطیر سرشماری به قول معاون محترم فرماندار با "" پایانی خوب"" به انجام رسید.اکنون ودر اعلامهای غیر رسمی جمعیت شهرستان از مرز یکصد هزار نفر گذشته و اردکان به عنوان دومین شهرستان پرجمعیت استان ، خودنمایی میکند.حال که برخی از دوستان خوشحال از این رشد جمعیتند شاید بدنباشد از منظری دیگر به این مهم پرداخته شود.در مبحث جغرافیای ژیوپولتیک از عنصر جمعیت همزمان به عنوان "" تهدید "" و ""فرصت "" یاد میکنند.بی شک باید مسوولین شهر این مهم را در نظر داشته باشند ( که قطعا دارند) اکنون این جمعیت فزاینده هم فرصت است و هم تهدیدوسوالاتی که فراروی شهروندان اردکانی است اینگونه است: ۰۱ آیا زیرساخت های شهری برای این رشد فراهم شده است؟۰۲ در حوزه آموزش و پرورش افق آینده چگونه ترسیم شده است.؟۰۳ امکانات تفریحی شهری آیا هم اکنون به اندازه جمعیت هست یا خیر؟۰۳ در حوزه فرهنگ آیا برنامه مدونی برای این رشد در نظر گرفته شده است یا خیر؟ودهها سوالی که قطعا همه دلسوختگان این شهر قبل از خوشحالی ازاین افزایش جمعیت دلنگران پاسخ های آن هستند.آری ، گویند که پایان

جامعه را انسان میسازد و شرافت هرجامعه بی شک برخاسته از شرافت رفتار اعضای آن است.هنجار و ناهنجار، ارزش و ضدارزش وقس علی هذا همه و همه مرهون افعال انسانی در جوامع بشری است.گاه آسیبی اجتماعی چون موریانه جامعه را درون میکند و غفلت امروز ، جز اشک حسرت فردا چیزی به دنبال ندارد.این مقدمه موجز را از این جهت گفتم تا اهمیت موضوع مورد بحث ، بیش از پیش برایتان تبلور یابد.ریاست محترم اداره ثبت احوال اردکان در گزارشی با ارایه آماری در خصوص وضعیت ازدواج در سال گذشته در شهرستان اردکان ، دونکته مهم را بیان کردند که به نظرم درخور تامل فراوان است.به این دومهم دقت نمایید: آمار ثبت ازدواج در نه ماهه امسال(۱۳۹۵) شهرستان اردکان:در این مدت تعداد 447 واقعه ازدواج در اردکان به ثبت رسیده که نسبت به مدت مشابه در سال گذشته نزدیک به 15 درصد کاهش نشان می دهداز این تعداد ازدواج 20 مورد آن مربوط به دخترانی بوده که سن آنها بین 10 تا 14 سال بوده است . نسبت ازدواج به طلاق در شهرستان 12، استان 8 و در کشور 5 ( در استان به ازای هر 8 ازدواج یک طلاق ثبت می شود و در شهرستان به ازای هر 12 ازدواج یک طلاق ثبت شده است) آنچه ا

هر ملتی اگر وجدانی بیدار داشته باشد ، چند چیز برایش ارزش دارد و گاه تا سرحدجان ازآن حراست میکند.اول سرزمینش، دوم دینش، سوم آدابش، چهارم آزادیش وقس علی هذا که ختم به کرامات و شرافت های اخلاقی میشود.بی شک در برگ های تقویم هر ملتی هستند روزهایی که چون تلنگری بر اذهان میکوبند تا کسی فراموش نکند در عقبه های سخت ، چه بر ملتی گذشته است.آری ، این مقدمه موجز را نوشتم تا در از روزی بگویم که به اشتباه برخی آنرا متعلق به جریان خاصی می دانند و عاشقانه سعی در کانالیزه کردن افکار مستمعان خود دارند.هرکس سنی دارد خوب به یاد دارد که در روزهای نفس گیر تابستان و پاییز و زمستان ۸۸ بر کشورمان چه گذشت. وصدالبته به گزاف نگفته ایم اگر بگوییم همه قضاوت های ما گاه برخاسته از مقدماتی است که در اختیار داشته ایم و بی شک گاه فراتر از این مقدمات، بوده است مهماتی که ما نه دیده و نه شنیده ایم.آریهرکس غیرت دینی دارد لاجرم نه هتکاک ساحت قدسی ایمه ع و ارزشهای دینی است و نه هتکاک پسندکشور ما این روزها از نعمتی بس بزرگ برخوردار است که به فرموده حضرت امیر ع یکی از دومجهول زندگی ماست. نعمتان ، مجهولتان ، الصحه والامانآری،

===================================================== همیشه در طول تاریخ ، بزرگان تاریخ ساز هم جادبه داشته اند هم دافعه ، خواه این بزرگ ، نبی مرسل باشد، خواه امام معصوم و خواه انسانی سوای این دو اما تاریخ ساز.امروز کسی در کشور ما تن به خاک می سپارد که چه بخواهیم و چه نخواهیم نقش غیرقابل انکاری در پیدایش، شکل گیری ، ثمردهی و تحکیمپایه های نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران داشته است.شاید تنهاکسی که توانسته بود آینده سیاسی و اجتماعی مرحوم آیت الله رفسنجانی را پیش بینی کند ، سید شهیدان انقلاب شهید بهشتی بود که در اوج تهمت و فشار و فحش و ناسزا بر خود به این مرحوم گفت: :pensive: آسیاب به نوبت است.:pensive:جامعه شناسان غربی معتقدند که انقلاب بچه های خود را میخورد. اما به گمانم ما این روزها بیش از انقلاب به بچه خوری عادت کرده ایم.هاشمی یک انسان بود و به قانون انسان غیر معصوم جایزالخطاست ، هرگز شایدنتوان تمام قداز تمام عملکردش دفاع کرد ، اما به گمانم کم لطفی برخی این روزها به خوبی نشان از عادت زشت بچه خوری آنان دارد. کسانی که سن پدرانشان به سن مبارزه آن مرحوم هم نمی رسد چه برسد به سن خودشان

 دوم  اسفند ماه ، سالیاد رحلت نیک زنی از سلاله پاک و پرنجابت عصمت و طهارت ، مرحومه حاجیه خانم خاتمی است. مادر شهیدی که در عمر با برکت خویش ، هرگز از مقام و موقعیت خود سوء استفاده ای ننمود و در روزگاری که به راحتی می توانست در بالاترین مناصب دولتی و غیر دولتی به خدمت مشغول شود ، همان مشی و سلوک ساده زیستی و خاکساری خود را پیش گرفت و چون اسوه ای برای همیشه در تاریخ پرشرافت این دیار ماندگار ماند.دختری که نشانها از پدربه ارث برده بود و در روزگار فقدان پدر ، صدای گرمش ، زنده کننده  چون شیر زنی  با خطابه هایش ، در راه نشر تعالیم دین ، از هیچ کوششی فرو گذاری نکرد.  اوبرخاسته از خاندانی بود که بی شک در تاریخ ایران زمین جز به  ایمان ، اخلاق ، نجابت ، خردورزی و مردم داری ، هیچ نشانی از خودبرجای نگذاشته اند.  او از خاندان مکرمی  بود که پدرشان یک عمر با تحجر و واپس گرایی جنگید و از طرفداران بی بدیل اسلام ناب محمدی در عصر فریب و ریا بود. خاندان پرشرافت خاتمی ، چراغی نیست که با مرده بادهای موسمی به خاموشی گراید و یا هرکس و ناکسی بخواهد مقام شامخ آن را خدشه دار